Plastic money – I hate you!!

I have always been a shopaholic and love to swipe my card till it cries!! Of late I feel the pinch because it is not me who is spending but my kids.  I remember those days, when I was a kid.  Shopping with parents was the rarest thing to happen and the easiest excuse from parents would be that, “Ippo avalo rooba illa. Appram paakalaam (roughly translated into, “I don’t have that much cash, we can buy that later”).

But I am not able to give the same excuse to my son.  He coolly says, “Ma, you don’t need money. Just swipe your card. That will do”.  I really hate you dear Plastic Money!

 

Is there a GAP period in your child’s school?

Of late, I don’t have to keep Karthik nagging during the early morning times, when he has to get ready for school.  Earlier, it used to be so tough for both Mom and son, as he would be such a nuisance kid, right from the moment he wakes up(rather woken up) at 5:50 a.m. till the moment he boards the school bus, around 6:50 – 7:00 a.m.  I have to be behind him, telling, “Karthik, brush your teeth”, “Karthik, have your milk”, “Hey Karthik, don’t lie down, you will sleep off”, “Do some physical exercise” and the like.

Nowadays, he takes a book, the moment he comes out brushing….Aahaa, I was extremely excited, seeing that.  I have been an avid reader of books, and have read several books, without food and sleep during my school and college days.  Wanting to instill the reading habit in my kids, I have bought them a lot of books right from their very young age, but haven’t been successful earlier.  Only after enrolling ourselves in a nearby lending library, I have stood as a living example to my kids, by reading record number of books in a week/month.  Just to compete with me, they too started reading Enid Blyton’s series, and now they have started loving books.

But Karthik’s GAP book, has been quite a hit at home.  He always asks people at home, some general knowledge question or the other, and shares whatever he knows about that topic.  I was very happy to note that change and asked him what were these books.  He said, they have a period called GAP (Global Awareness Programme) once every week, and they receive one book per month, which they read and discuss that whole month. Since the books are released monthly, they have the latest facts and figures.

http://www.greycaps.com/school/gap.html

The above is the link which I googled and found about the programme.  I could understand that this programme enhances the global awareness levels of the students.

I really long to be a school child once again….

முளைச்சு மூணு இலை விடலை, அதுக்குள்ள facebook, hacking!!

சாதாரணமாய், என் லஞ்ச் கேங்கு நண்பர்கள் என்னிடம், உங்க வலைப்பதிவில் எப்பப்பாரு கார்த்திக் இதை செய்தான், அதை சொன்னான் என்று தான் இருக்கிறது என்பார்கள், ஆனால் சிறிது நாட்களாய், விக்னேஷின் ஜகதளப் ப்ரதாபங்கள் தான் இடம் பெறுகின்றன….

நேற்று, பள்ளியிலிருந்து வந்த குழந்தைகள், மாலை சிற்றுண்டி சாப்பிட்டுவிட்டு ப்ளாட்டிலுள்ள மற்ற குழந்தைகளுடன் விளையாடச் சென்றனர்.  நான், காய்கனி அங்காடிக்கு செல்ல முடிவெடுத்து, காரில் பயணமானேன்.  அனைத்தையும் வாங்கிக் கொண்டு திரும்புகையில், ரெண்டு மூணு  போன் கால்கள். அனைத்துமே, விக்னேஷின் பள்ளியில் படிக்கும் சக மாணவர்கள். திரும்பத் திரும்ப, நான் வெளியில் இருக்கிறேன், வீட்டிற்குப் போய், அவனை உனக்கு மீண்டும் போன் செய்யச் சொல்கிறேன், என்று கூறிய நான், கடைசியாய் செய்த பையனிடம், “என்ன விஷயம்?” என்று வினவினேன்.  அவன், “விக்னேஷிடம் ஒரு சந்தேகம் கேட்க வேண்டும்” என்றான் அசராமல்.  சரி, இதற்கு மேல் கேட்டால், நம் மானம் என்னாவது என்று எண்ணி, வீட்டிற்குள் சென்றவுடன், விக்னேஷிடம், “என்னடா, உனக்கு இன்னிக்கு போன் மேல போன் வரது.  என்ன விஷயம்?” என்றேன்.  அதற்கு அவன், “ஒண்ணும் பெரிய விஷயமில்லை மா, அந்த பசங்களுக்ககெல்லாம், Facebookல அக்கவுண்ட் ஓபன் பண்ணணுமாம்.  அவர்களுக்கு சில doubts இருப்பதால், எனக்கு போன் செய்திருப்பார்கள்” என்றான் சர்வ சாதாரணமாய்!!

“டேய்! உனக்கே நான் Facebookல அக்கவுண்ட் ஓபன் பண்ண விடலை, அப்படி இருக்க, இது என்னடா புதுக் கூத்து!! என்றேன். அதற்கு, “அம்மா, நான் ஏற்கனவே, உன் ஆபிஸ்ல இருக்கற என் ப்ரெண்ட்ஸ் கிட்ட கேட்டு ஓபன் பண்ணிட்டேன்”. மேலும், தொடர்ந்து, “அடுத்து, நான், வெப் சைட்களை எப்படி ஹாக்(hack)  செய்வது என்றும் கற்றுக் கொண்டுவிட்டேன். இன்னும் செயல் முறைப் படுத்தவில்லை, இந்த சனிக்கிழமை உங்க ஆபிஸ் வந்து சில நண்பர்களிடம் கலந்தாலோசித்த பிறகு செய்யப் போகிறேன்!!” என்றான்.

அவனது, வேகம் என்னை பயப்பட வைக்கிறது.!!!

விக்கிபீடியா! இந்தா, பிடியா என் பாராட்டை!!!……..

நான் ஆரம்பித்து முடிக்காத சில வேலைகளுள், முதன்மையான ஒன்று, M.B.A. டிகிரி வாங்க ஆசைப்பட்டு, இந்திரா காந்தி திறந்த நிலைப் பல்கலைக்கழகத்தில்(IGNOU) சேர்ந்தது.  21 தியரி(theory) பேப்பர்களை வெற்றியுடன் முடித்த நான், ஒரே ஒரு ப்ராஜக்ட் வொர்க்குக்காக, 2 வருடங்களாக இழுத்தடித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.  நேற்று, அது சம்பந்தமாக, ஒரு விரியுரையாளரை சந்திக்கச் செல்ல முடிவெடுத்து, மாலை பள்ளி முடிந்தவுடன், இரு குழந்தைகளுக்கும், pizza வாங்கிக் கொடுத்து, வீட்டில் கீழே விளையாடுமாறு கூறிவிட்டு, சென்றேன்.

திரும்பி வந்தால், முதல் நியூஸ், “கார்த்திக் கண்ணாமூச்சி விளையாடும் போது, ஒரு அப்போது தான் நிறுத்தப்பட்ட பைக்கின் சைலன்சரில் சுட்டுக் கொண்டான்” என்று.

பர்னால் தடவப் பட்ட இடத்தைக் கண்காணித்தேன். சற்றே கொப்பளமாகியிருந்தது. உடனே, விக்னேஷ் என்னிடம், “அம்மா! ஏன்  இரத்தம் வரவில்லை?” என்றான்; நான் “தோலின் மேல் பகுதியில் தான் சூடு பட்டுள்ளது. அதற்கடுத்த உட்பகுதியில், பட்டால் தான் இரத்தம் எல்லாம் வரும்” என்றேன். விடவில்லை கார்த்திக். “அப்போ, சதை(flesh)யின் கீழ் இரத்தம் உள்ளதா? அல்லது தசை(muscle)யின் கீழ் உள்ளதா?” என்று தன் சந்தேகத்தை எழுப்பினான். எனக்கோ, மணி இரவு 7:30. இன்னும் குக்கர் கூட வைத்த பாடில்லை. இதில் இவர்களின் சந்தேகம் வேறா! என்றிருந்தது. நான் அவர்களைப் பார்த்த பார்வையிலேயே, விக்னேஷ், “சரி சரி, நீ சொல்ல வருவது புரிகிறது. எப்படியும், நானும், உங்கள் சந்தேகத்தை கூகிள், அல்லது விக்கிபீடியா இவற்றில் தான் தேடப் போகிறேன், அதை நீங்களே செய்யக் கூடாதா!!” என்று கூற, எனக்கு மிகுந்த relief!!!

யோசிச்சுப் பார்த்தால், computer, google, wikipedia இவை இல்லாத உலகில் எப்படி வாழ்வது?? என்று மிகுந்த மலைப்பாக இருக்கிறது. வாழ்க கூகிள், வளர்க விக்கிபீடியா என்று விடை பெறுகிறேன்!!!