Nostalgic moments today!

School reopened today for Vignesh.  He is into his 8th standard.  He was wearing full pants for uniform for the first time!! My memories went back ten years….In 2002, he  joined Pre-KG at Vel’s Vidyashram.  His school opened on June 12th and I was expecting my second kid anytime then.!! In spite of elders at home opposing to my visit to his school along with Vignesh and my husband, I went to the school to see how Vignesh was!

There were 8 sections with around 40 children in each.  Parents were crying along with their tiny tots in many cases(read myself too!!) At the stroke of the bell, all parents were asked to move out of the class and each class was under the control of two teachers and two helpers!! The class lasted for less than an hour.  Most kids came out highly relieved to see their parents or other known faces.  Vignesh cried for almost the entire year!!

Today, he didn’t even bother to wave “Bye” to me while waiting for his bus to come….The moment his bus came, he jumped into it to see his schoolmates whom he had not seen during the summer holidays…

Love you my darling!! It is great to see you grow up. It has been wonderful ten years that has passed by and I am a proud mother of a young boy who is stepping into his teens!!

Advertisements

A budding business magnet!!

Last week, my kids had Children’s Day celebrations at their school.  There were many competitions like Poster making, Collage, Handwriting etc.  Karthik, in his usual style, participated with great enthusiasm and wasn’t worrying much about not getting prizes in any of them.  That evening he came home and was beaming with glow to tell me about his newly formed thought.  He couldn’t resist himself that he didn’t even bother to take off his shoes/uniform etc.  He said he has torn some 10-12 pages from his rough note book and has written a comic and drawn all relevant pictures and coloured them too!! He wanted me to take around 25 colour xerox of the same.  I asked him about the purpose and he said in a cool tone that he has planned to sell those copies to his teachers, fellow students as well as a few friends in our flat.  He had already imagined of making money through this venture, and if this succeeds, he said he wanted to write more such comics!! A budding business man he is!! I think he might emulate his dad!!

Kiddo talks!!

It has been a long time since I found time to write about my kids’ and their enjoyable talks.  Recently happened to hear a few:

Karthik:  My younger one Karthik, has now got a regular habit of grazing through the newspaper, daily morning, once he is back from his regular cricket class.  Last week, newspapers were carrying the front page news of Arunachal Pradesh Chief Minister’s flight missing, and the possibility of his being kidnapped due to political reasons.  Suddenly Karthik came to the kitchen where I was engrossed in my own work and thoughts.  He interrupted and asked me in a serious tone, “Amma, can elders too be kidnapped?”  I replied, “Why not?” .  He instantly told me that “I am thinking the word kidnap came because it could be thought of as something related to ‘kid’ and hence only kids would be abducted or taken away from their parents.  I never knew big people too can be kidnapped!! ” In spite of my hectic work, I enjoyed his thought on kidnap…

Vignesh:  He has been roaming with me, ever since our plans to buy a new flat materialised.  He used to come to say suggestions to the site engineer, to the bank for loan application purposes etc etc.  Last Saturday, my husband and myself were discussing about some existing loan to be closed and how to go about the same.  We were discussing what could be our immediate difficulties etc.  Vignesh suddenly enquired as to what does it mean when we say the loan is to be closed.  Something in his facial expression made me ask, “What do you think that phrase could mean Vignesh?”  He replied, “I think, if we go and plead with the bank, that we are under great difficulty and are not able to repay, the bank would then automatically close the loan.  Is that the way, Amma?”.  I replied, “It isn’t that easy as you think my child!”

Kids have their own way of interpreting things or phrases.!!

நீ தான் மெச்சிக் கொள்ளவேண்டும்!!

ஊத்துக்காடு வெங்கட சுப்ரமணிய ஐயரின் அற்புதமான இந்த பாடல் வரிகள் என் மனத்தில் கடந்த இரு தினங்களாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. யசோதை பாடுவது போல அமைந்துள்ள பாடலில், அவள் அங்கு கூடியிருக்கும் பெண்களிடம், கண்ணனின் குறும்புகளையும், லீலைகளையும் கூறி முடியவில்லை என்பதாய் இருக்கும். சரணத்தில்,

“செய்யும் துஷ்டத்தனத்திற்கோர் எல்லையே இல்லை

தேடிப் பிடிக்க என்னால் ஆகவும் இல்லை

கையும் களவுமாக்க காலமும் வ(ர)ல்லை

ஆனால் காலம் தவறாது கோள் சொல்ல வந்து நின்ற

மாதர்க்கு விடை சொல்ல நேரமும் இல்லை”

என்று முடிப்பார்.

அதைப் போல இந்த பள்ளியாண்டு தொடங்கியது முதற்கொண்டு என் இளைய மகன் கார்த்திக் வாரம் ஒரு முறையாவது ஸ்கூலில் ஏதாவது வம்பு தும்பில் மாட்டிக் கொண்டு, பெற்றோரை ஆசிரியர் பார்க்க வேண்டும் என்கிற ரேஞ்சிற்கு போய்விடுகிறான்.

போன வெள்ளிக்கிழமை, அதிசயமாக நான் ஒரு கலை வகுப்பிற்குச் சென்றிருந்தேன்.  அது பொறுக்கவில்லை என் சிறிய மகனுக்கும், அவன் டீச்சருக்கும்.  வந்ததே ஒரு போன், “மேடம், நான் கார்த்திக்கின் ஆசிரியை பேசுகிறேன்!”. எனக்கு உடனே, அவன் கீழே விழுந்து ஏதாவது பெரிய அடியோ! என்று பதறியது. ஆனால், அவர்களோ, “கார்த்திக், இன்று வகுப்பில் ஆசிரியை இல்லாத போது, மற்றொரு பையனை விளையாட்டிற்கு உதைக்கப் போய், அவன் கீழே விழுந்து, அவன் கண்ணாடியும் விழுந்து, கண்ணாடி உடைந்து விட்டது. அந்த குழந்தையின் பெற்றோர்கள் ஏதாவது புகார் செய்தால், தாங்கள் இங்கு பள்ளிக்கு வரவேண்டியிருக்கும்!” என்றார்கள். “ரொம்ப சாரி,” சொல்லிவிட்டு, சரி என்று போனை வைக்கப் போனால், அவர்கள் மேலும் விடாமல்,

  • கார்த்திக் வகுப்பில் உட்காருவதே இல்லை
  • கார்த்திக் வகுப்பில் வாயை மூடுவதே இல்லை
  • கார்த்திக், சாப்பிடும் போது, ரொம்ப சிந்துகிறான்
  • கார்த்திக் இப்படி, அப்படி என்று

ஒரு பெரிய லிஸ்ட்.  நானும் அவன் சற்றும் இளைப்பாறிவிடக் கூடாது என்ற முடிவில், வாரம் பூரா ஸ்கூல் முடிந்த கையோடு இந்த கிளாஸ், அந்த கிளாஸ் என்றும், வார இறுதியில் அதற்கும் அதிகமாகவும் வாட்டி வதைக்கிறேன். ஆனால், எங்கு சென்றாலும், என் மகனை ஒரு புறம் அவன் மிகவும் கூர்மையான அறிவுத்திறன் கொண்டவன், அதிவேகமாக செயல் படுபவன் என்றெல்லாம், கூறினாலும், எல்லாரும் கேட்கும் ஒரே கேள்வி, “அவனை எப்படி சமாளிக்கிறீர்கள்????” என்பது தான்.

கார்த்திக்கை நல்ல படியாக வளர்க்க நான் தான் எங்காவது கிளாஸ் போக வேண்டும்.!!!!

 

“I am a BIG Boy!!” says my elder one, Vignesh!

Yesterday was Vignesh’s 11th birthday.  Every year, for both our kids, we used to host small b’day parties, inviting all their friends in our apartment as well as kids of our family friends.  This year, yesterday being his birthday, we thought we will finish our shopping for Vignesh as well as for the birthday party on Sunday.  When we asked Vignesh about the party arrangements, and ordering for cake etc., he said, “Appa, I am not still a small kid, to celebrate my birthday with cake cutting etc.  I think I have grown up and would stop such celebrations from this year onwards!”.  More than me and my husband, Karthik and his Paati were upset on hearing his words.  Paati and Karthik loves to party. Especially Karthik would feel at his best when he is left to be himself, and is among his friends playing and running around.  Karthik even tried pacifying his elder brother saying that, “Dai Anna, I’ll do all the preliminary work, like calling out friends, helping Amma and Appa arrange for the party etc.  Please daa, we’ll celebrate daa…”  Nothing went into the elder one’s ears and he was stubborn on his decision.  Thus, went Vignesh’s birthday without much celebrations….Anyways, Happy birthday my dear son, Vignesh, We are proud to hear that your are growing up…

குட்டீஸ்களின் சுட்டிப் பேச்சு!!

நேத்திக்கு என் கணவரின் கஸின் சிஸ்டரோட பொண்ணுக்கு நிச்சயதார்த்தம்!! அங்கே நடந்த சில சுவாரஸியமான பேச்சுக்கள்!!

குட்டிப் பெண் அனுவிற்கு ஒரே சந்தோஷம், தன் அக்காவிற்கு நிச்சயதார்த்தம் என்று!! அக்காவிடம் போய், “கல்யாணம் எப்போ?” என்று கேட்க, அவள் பதிலுக்கு, “ஜூலை 2011” என்று சொல்ல, குழந்தை உடனே, “அதுக்கு எதுக்கு இப்பவே நிச்சயதார்த்தம் பண்ணனும், ஜூன் 2011ல பண்ணினா போறாதா!” என்று பெரிய மனுஷி போல கேட்க, அங்கே ஒரே சிரிப்பு தான்!!

நிச்சயதார்த்தம் மேடையில் சீர்வரிசை வைத்திருந்தோம்.  நிறைய வகைகளில் பழங்கள், உலர்ந்த திராட்சை, முந்திரி, பாதாம், பிஸ்தா, வண்ண வண்ண சாக்லேட் என்று மேடையில் காலி இடமே இல்லை என்னும் வண்ணம் அடுக்கப் பட்டிருந்தது.  கார்த்திக் கண்ணில், “பெராரே ரோஷே” என்னும் வெளிநாட்டுச் சாக்லேட் பட்டுவிட்டது. உடனே என்னிடம் வந்து, “அம்மா, நான் அதில் ஒண்ணே ஒண்ணு எடுத்துக்கட்டுமா? என்று கெஞ்சியது. நான் அவனிடம், “டேய், இந்த சீர் வரிசையெல்லாம் நாம் மாப்பிள்ளைக்காக வைத்ததுடா!, நாமளே எடுத்துக்க இல்ல” என்றேன். உடனே அவன், “நான் மாப்பிள்ளையா ஆயிட்டேன்னா, எனக்கும் இதெல்லாம் வைப்பாங்களா?” என்கிறான்!!!

இப்பவே கண்ண கட்டுதே!! என் இனிய மருமகளே! மிஞ்சிப் போனா, அவ இப்போ தான் பிறந்து நடை பழகிக் கொண்டிருக்கிறாளோ, அல்லது ஏதோவொரு ஸ்கூலில் ப்ரீ-கேஜி அல்லது எல்-கேஜி படிக்கிறாளோ!!” நீ வரும் நாளை, நானும் என் மகனும் மிக ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறோம்!!

School educational tour costs Rs. 46,500 / Rs. 80,000???

Educational trips during school days have always been memorable, as it has “Nothing Official!!” about it, other than the fact that the teachers accompany the students. Otherwise, the students enjoy their day to the core, and have their memorable moments.  As far as I remember, I have often gone to Mahabalipuram, Crocodile Park or Vandalur Zoo umpteen number of times, in the name of School trip.  During our 11th standard alone, I remember going to Kodaikanal and my juniors then, couldn’t digest that at all.

I have been thinking that things haven’t changed much, as both my kids, regularly go to Dakshin Chitra, the same old Vandalur Zoo, Birla Planetarium or the Musuem as part of their educational trip.  To my surprise, this academic year,  one of my  good friend’s son, studying in Class V,  was heading towards Kodaikanal on a 4 day educational trip.  When I said this to Vignesh, he was so upset that his school doesn’t come up with such places, and instead going to some local place or the other which they all have already visited.

Hey, one fine evening, that too, a Friday evening, a circular was uploaded on their school website regarding Educational Tours 2010-11. Hurray!! was the buzz word among the students.. The circular read that the students from Classes VI to VIII will be taken to a 5 day trip to Singapore costing Rs. 46,500/- and Classes IX – XI will be taken to China on a five day trip for a cost of Rs. 80,000/- I think many parents might have got hot, and irritated.  The children, most of whom have not had taken the word “NO” throughout their life so far, couldn’t digest the fact that their parents are not granting permission for them to go along with their pals on this rare trip. Fortunately or unfortunately, as there were very less registrations, this idea was dropped and now the school has come down a little and announced their next proposal.

The revised proposal is that Class VI to VIII will go on a trip to Jaipur and its surroundings via air, and stay in 4-star hotel, while the students of Classes IX – XI will go to Jodhpur. The costs were between 16,500 to 18,000/-

Even this, is something which haven’t been heard of, at least for me.  Thank god, my son himself, was not convinced with the cost, and was not in a mood to ask me permission.  But, I get calls from other parents, whose children have started nagging them to send them to these trips.

I don’t think they need to spend so high for such educational trips.  They can very well go to near by places, may be villages and show these city bred kids, as to what is nature, what is farming, what is life at the village, how do their counterparts at village study/play etc etc.  May be, someone from my kids’ school read this blog and revisit their decision to go far north, and instead go to a small town/village nearby Chennai…