தமிழே அமுதே அழகே!!

இச் சம்பவம் என் மகன் விக்னேஷ் முதல் வகுப்பில் படிக்கும் பொழுது நடந்தது.  அவர்கள் பள்ளியில் முதலாம் வகுப்பிலிருந்து, இரண்டாவது மொழிப் பாடம் உண்டு. விக்னேஷ்க்கு நானும் என் கணவரும் தமிழ் மொழி தான்  தேர்வு செய்தோம். ஏனெனில் தமிழ் நாட்டிலிருந்துகொண்டு தமிழ் தெரியாதென்றால் மிகவும் கேவலம் என்று தோன்றியது.

நாங்கள் படித்துக்கொண்டிருந்த நாட்களில், தமிழ் மொழி நடத்துபவர்கள், “அகர முதல எழுத்தெல்லாம்..” என்பதற்கேற்ப, உயிர் எழுத்துக்கள் ” அ, ஆ, இ, ஈ,…” என்று தான் முதலில் தொடங்குவார்கள். ஆனால், இவர்கள் பள்ளியில், முதல் நாள், சொல்லிக் கொடுத்திருந்த எழுத்துக்கள், ” ட, ப, ம”, தொடர்ந்து “ட், ப், ம்”, அவற்றால் உண்டாகக் கூடிய சொற்களான “படம்”, “பாடம்”, “மடம்”, “மாடம்”, “பட்டம்”, “மட்டம்” போன்ற சொற்களாகும்.  அவர்கள் உயிர் எழுத்துக்கள் தொடங்கும் போது பள்ளி தொடங்கி 3 மாதங்கள் முழுவதுமாய் முடிந்திருந்தது.  மாணவர்களின் எளிய புரிந்து கொள்வதற்கெனவே இவ்வாறு நடத்துவதாய் தெரிவித்தனர்.

சில நாட்கள் கழிந்து விக்னேஷ் ஒரு நாள் என்னிடம் வந்து “அம்மா, இன்று தமிழாசிரியை சில சொற்கள் நடத்தினார்கள். தாத்தா, பாப்பா, காக்கா, மாமா என்று.   முதல் மூன்று சொற்களைப் போல ஏன் நாம் மாம்மா என்று எழுத மாட்டேங்கறோம், மாமா என்று எழுதுகிறோம்??” என்று வினவினான்.  எனக்கே அதற்கு என்ன பதில் கூறுவதென்று தெரியவில்லை.  நான் அவனிடம், “அதற்கான இலக்கண விதிகளை பின்னர் நீ படிப்பாய்” என்று கூறி முடித்தேன்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s